حضرت حجت (عج)، دعایی را به مرحوم آیت الله سید مرتضی کشمیری یاد دادند تا در ایام گرفتاری‌های زندگی خوانده شود.

«يا مَن إذا تضايقتِ الأمورُ فَتحَ لها باباً لم تَذهَب اليه الأوهامُ صَلِّ على محمد و آل محمد و افتح لأموريَ المتضايقةِ باباً لم يَذهَب اليه وَهمٌ يا ارحم الراحمين».

 « ای خدایی که وقتی حلقه‌های بلا به هم گره می‌خورد و انسان را در فشار قرار می‌دهد ؛ در این زمان دری را به روی بندگان باز می‌کند که فکر و وهم بشر هم به آن جا نمی رسید. خدایا صلوات خود را بر محمد و آل محمد نازل فرما و مرا که در بن بست گیر کرده ام، تو خودت راهی برایم باز کن که به عقل من نمی رسد».

التماس دعا

+این پست ثابت وبلاگمه

CLOSE

دلم  یک استقبال گرم میخواهد....

آره دیگه یه چندروزی هست که توی غربت زندگی میکنم(البته غربت به معنای لغوی وگرنه آدم تو خونشم میتونه غریب باشه)...

غربت هم خوبه هم بد هم سخت هم اسون هم خدا هست هم ...نه اینجا فقط خدا هست.اینجا فقط سرتو باید بذاری رو شونه خدا.اینجا فقط برای خدا باید حرف بزنی .اینجافقط خدا خریدار اشکاته.اینجا از گریه خسته نمیشی.اینجا از همه خسته میشی جز خدا.و فقط خدا و خدا و خدا .....

تا امروز که از خدا دور بودم انشاالله از فردا....

یه چند وقتیه که خودم نیستم....نه اینکه خودم نباشم نه یعنی یه مقداری تفکراتم مخلوط شده.

داستان از جایی شروع شد که تصمیم گرفتیم ادامه تحیل بدیمو بریم به مقاطع بالاتر دانشگاهی.یکی نبود بگه نونت نبود آبت نبود ادامه تحصیلت چی بود؟با همین مدرک میرفتی سر کار یه بخور نمیری در میاووردی بس بود دیگه.خلاصه ما جو گیر شدیم و درس خون شدیم و رتبه هم اووردیمو قبوولم شدیمو رفتیم ثبت نامم کردیم .اما همه ماجرا از تصمیمم به درسخوندن شروع میشه تا قبولی تو دانشگاه.همه استرس ها و دلشوره ها و  و....یه وقتایی خدارو هم فراموش میکردیم.کاملا ناامید(خدایا من رو به خاطر اون لحظات ببخش) الا یادم میرفت خدایی هم هست.استرس دلشوره غم ناراحتی و......

بیخیال از اون روزا نگم بهتره.فقط بگم خدایا شکرت خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا شکر

تا امروز که ناشکر بودیم انشاالله از فردا..........